
Witam,
nazywam się Anna Kulbacka i od wielu lat jestem związana z nauczaniem w Technikum Leśnym w Białowieży. W latach 2009-2023 pełniłam funkcję dyrektora tej szkoły.
Atmosfera, tradycje, a także magiczne miejsce, jakim jest Puszcza Białowieska, sprawiły, że moją pasją stało się poznawanie i upamiętnianie wspaniałych kart historii szkolnictwa leśnego. Wspierają mnie w tym szczególnie absolwenci szkół leśnych i ich rodziny. Otrzymuję od nich dokumenty, pamiątki i zdjęcia.
Dzielą się ze mną wiedzą i wspomnieniami.
Spotykam się ze zrozumieniem i pomocą osób pracujących w jednostkach lasów państwowych, archiwach, muzeach, a także innych pasjonatów.
To dzięki nim zebrałam materiały do artykułów, które ukazały się w prasie leśnej, a także do książek: „Państwowa Szkoła dla Leśniczych w Białowieży 1929-1936” (2014), „Zanim powstały technika leśne…” (2016) oraz „Cudem ocalały… Historia sztandaru Państwowej Średniej Szkoły Rolniczo-Leśnej w Żyrowicach” (2021), „Być jak sosna polska…Średnia Szkoła Leśna przy Wydziale Leśnym Centralnego
Towarzystwa Rolniczego w Warszawie (1916-1923)” (2025). Jestem również współautorką książki „W cieniu Puszczy Białowieskiej. Ilustrowany przewodnik po międzywojennych dziejach lasu, jego włodarzy i mieszkańców” (2002). Wydawcą tych pozycji jest Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie.
W lutym 2020 roku TVP3 Białystok w cyklu „Świadkowie czasu” wyemitowała się film „Moja ukochana szkoło…”, w którym przedstawiam historię 90 lat szkolnictwa leśnego w Białowieży, a w październiku 2020 roku – „Zaginiony sztandar”, poświęcony historii sztandaru Państwowej Średniej Szkoły Rolniczo-Leśnej w Żyrowicach.
Nadal poszukuję ciekawych zdjęć, pamiątek i informacji o uczniach i pracownikach szkół leśnych, szczególnie z okresu międzywojennego.
Obecnie jestem zainteresowana Państwową Średnią Szkołą Rolniczą w Białokrynicy (1921-1939) i mam nadzieję, że będzie to w przyszłości kolejna książka przybliżająca historię osób, które ukończyły Wydział Leśny szkoły, która była częścią słynnego Liceum Krzemienieckiego.
Liczę, że dzięki tej stronie dotrę do osób, które podzielą się swoimi rodzinnymi skarbami, aby zachować pamięć o osobach, które umiłowały zawód leśnika. Liczę na pomoc w opisaniu już zebranych zdjęć i uzupełnieniu faktów.
Zachęcam do zapoznawania się z przedstawionymi materiałami i zapraszam do kontaktu.