Zapraszam do zapoznania się z prezentacją zawierającą zdjęcia portretowe absolwentów Państwowej Szkoły dla Leśniczych w Białowieży. Nie wszystkie zdjęcia są podpisane. Mam nadzieję, że wspólnie znajdziemy brakujące informacje. Może ktoś z Państwa ma jeszcze zdjęcia i chciałby się nimi podzielić? Z góry dziękuję.
Może Ci się podobać również
Zapraszam do obejrzenie wystawy „Szkoły leśne w Białowieży – 90 lat w służbie ludziom i ojczystej przyrodzie” . Wystawa plenerowa została przygotowana w ramach obchodów 90-lecia szkolnictwa leśnego w Białowieży, które odbyły się 27 września 2019 roku. Jest umieszczona na ogrodzeniu szkoły i cieszy się dużym zainteresowaniem turystów i mieszkańców. Autorami wystawy są: Anna Kulbacka – projekt merytoryczny, Lech Z. Nowacki – projekt graficzny.
We wrześniu 2021 roku mija 30 lat od momentu przekazania sztandaru byłej Państwowej Średniej Szkoły Rolniczo-Leśnej w Żyrowicach pod opiekę Parafii pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Białowieży i w użytkowanie Technikum Leśnemu w Białowieży. Sztandar ofiarowała Żyrowicka Rodzina – byli pracownicy i uczniowie Szkoły funkcjonującej w latach 1924-1939.
Sztandar unikatowy – jedyny, na obecny moment, istniejący sztandar szkoły leśnej z okresu międzywojennego. Przetrwał okres drugiej wojny światowej, czasy komunizmu – chroniony, ukrywany przez wielu osób, odszukany po 50 latach na Białorusi.
Sztandar niepowtarzalny – zaprojektowany w stylu art déco w polskiej odmianie przez artystkę – graficzkę, projektantkę, malarkę Irenę Dybowską-Jasińską. Wyhaftowany ręcznie przez siostry ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo w Pelplinie. Arcydzieło sztuki hafciarskiej i narodowa pamiątka Kresów Wschodnich.
Z radością informuję o dostępności mojej książki o historii sztandaru szkoły leśnej w Żyrowicach, odnalezionego w kościele w Słonimiu. Jest to fascynująca historia, sięgająca czasów przedwojennych, opowiadająca losy sztandaru, jak również ludzi, którzy chronili go przez okres 50. lat. A także tych, którzy całe dorosłe życie tęsknili do niego, by u schyłku życia móc raz jeszcze zobaczyć sztandar swojej szkoły tu, na ziemiach polskich, i wspominać szkołę, która była ich domem.
Aktualnie pracuję nad książką, której dałam tytuł „Być jak sosna polska. Średnia Szkoła Leśna w Warszawie 1916-1923.”
Jeżeli ktoś z Państwa jest w posiadaniu dokumentów, zdjęć bądź informacji o funkcjonowaniu tej szkoły, o kadrze, a także o absolwentach i ich losach byłabym wdzięczna za kontakt i chęć podzielenia się wiedzą i przekazania skanów.

